دو راهی

هرکس در زندگی اش همیشه به یک دو راهی رسیده است اما باید بگویم گه من در زندگی ام همیشه به دو راهی خورده ام. یعنی اصلا من یک دوراهی هستم که دست وپا در اورده و بعد به مسیر تبدیل شده است.

اما درمورد انتخاب باید بگویم که بلا شک همیشه در این دوراهی ها ، راه غلط را انتخاب کرده ام. نه اینکه به قول آغام آلپاچینو راه درست همیشه سخت بوده است ، نهههه. بخاطر اینکه راه غلط را دوست داشتم ، همیشه انتخاب های غلطم شیرین ترین انتخاب های من بوده اند. الان پیش خودتان می گویید این کسمغز چه می گوید ؟ وات د فاز ؟ و دوست دارید صفحه را ببندید که من هم به شما حق می دهم.

درهمین حین که دارم دز مورد دوراهی های زندگی ام با شما درد و دل میکنم ، پدرم اما بی خبر از دنیا حنجره اش را بااتصال به ناحیه تحتانی قوی نموده ، دارد داد میزند و من هم هی می گویم بله آمدم اما مثل سگ دروغ می گویم و نمی روم و میخواهم بنویسم. حال اینجا سوال پیش می آید که سگ که دروغ نمی گوید؟ من هم نمی دانم چراااا؟ اگر دهخدا زنده بود از او می پرسیدیم و من مطمئن بودم دهخدا بافرهنگش هم در جواب ما بین دوراهی می ماند.

همیشه هر وقت به یک دوراهی رسیدید برای یکبار هم که شده راه اشتباه را انتخاب کنید و بفهمید که چقدر کار درستی کرده اید و ببینید که چه لذتی دارد.

پ.ن:

1- برداشت هر فرد از موضوع به هر شکلی پیگرد قانونی دارد.

2- هرچه مسیر بسته اند ، من به خلاف رفته ام.

3- درود به خاک پاک بنیانگذار دوراهی ها

نشتی های ذهن رجب...